Een duur etentje

duur etentje-2

Wanneer je een erfenis krijgt, dan erf je niet alleen de bezittingen maar ook de schulden. Soms zijn de schulden groter dan de bezittingen. En als je dan de erfenis hebt aanvaard, dan ben je ook voor deze schulden aansprakelijk. Niet alleen met de bezittingen die je hebt geërfd, nee, ook met jouw eigen privégeld!

In zo’n geval kun je de erfenis maar beter verwerpen of in ieder geval beneficiair aanvaarden. De vraag is natuurlijk, wanneer geldt een erfenis als aanvaard. Moet je daarvoor naar de notaris of naar de rechtbank? De keuze om een erfenis (beneficiair) te aanvaarden of te verwerpen moet gedaan worden op de griffie van de rechtbank. Maar pas op. In artikel 192 van boek 4 Burgerlijk Wetboek staat het volgende; Een erfgenaam die zich ondubbelzinnig en zonder voorbehoud als een zuiver aanvaard hebbende erfgenaam gedraagt doordat hij goederen van de nalatenschap verkoopt, bezwaart of op andere wijze aan het verhaal van de schuldeisers onttrekt, aanvaardt daardoor de nalatenschap zuiver, tenzij hij zijn keuze reeds eerder heeft gedaan. Je kunt een nalatenschap dus ook aanvaard hebben zonder dat je daartoe uitdrukkelijk een verklaring hebt afgelegd met alle (ook nadelige)gevolgen van dien!

Deze regel die op 1 september 2016 weliswaar is versoepeld, met als doel de onwetende erfgenaam enige bescherming te geven wanneer er bijvoorbeeld eerst na verloop van tijd schulden boven water komen, heeft de gemoederen behoorlijk bezig gehouden en zal dit ook nog wel blijven doen.

Een regelmatig terugkerend geval in de rechtspraktijk betreft het etentje in verband met het regelen  van de uitvaart. Nadat alles is geregeld besluiten de familieleden om de dag gezamenlijk af te sluiten met een eenvoudig etentje. De kosten worden betaald van de rekening van de erflater/overledene. In een uitspraak van de Hoge Raad uit 2015 stond de vraag centraal of het betalen van dat etentje met geld uit de nalatenschap een gedraging is die zuivere aanvaarding tot gevolg heeft. Het Gerechtshof oordeelde dat de erfgenamen, die door schuldeisers van de erflater werden aangesproken, door deze handeling de nalatenschap zuiver hadden aanvaard. Het Gerechtshof motiveerde dit als volgt: Op grond van het oude erfrecht werd niet als een daad van aanvaarding beschouwd: (…) daden betreffende de begrafenis (…). Naar het oordeel van het hof kunnen de hiervoor vermelde daden ook onder het huidige erfrecht niet aangemerkt worden als een daad waardoor de nalatenschap zuiver wordt aanvaard.

En hiermee werd de deur voor de schuldeisers op het privévermogen van de erfgenamen opengezet. Gelukkig, voor de nietsvermoedende erfgenamen, was de Hoge Raad een andere mening toegedaan. Tot de handelingen die erop zijn gericht de erflater een passende uitvaart te bezorgen, kan een overleg op de sterfdag als hier aan de orde worden gerekend. Het maken van redelijke kosten daarvoor ten laste van de nalatenschap kan dan niet worden aangemerkt als een daad van aanvaarding. De kosten van een maaltijd als de onderhavige kunnen onder omstandigheden tot zodanige kosten worden gerekend. Maar let op de woorden “onder omstandigheden”. Niet alle etentjes vallen hieronder. In dit geval was sprake van een eenvoudige maaltijd en waren de familieleden van ver gekomen. Maar hoe pakt het uit onder andere omstandigheden?

Je bent gewaarschuwd; het zou wel eens een duur etentje kunnen worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s